maandag 4 juli 2016

Het jaar waar niemand over schrijft

Zij die willen, hetjaarwaarniemandoverschrijft.blogspot.com
365 dagen wil ik proberen te verwoorden hoe het met ons ga. Ik doe het vooral voor mezelf omdat het nu lijkt dat we voor een veel zwaarder gegeven staan dan een oceaan oversteken. Heb het nodig om af en toe mijn dag te herbeleven en te zien welke kleine vooruitgangen er zijn geweest. Ben ervan overtuigd dat net zoals die oceaan we dit ook wel weer in goede banen krijgen alleen misschien niet zoals iedereen het voorspelt of denkt maar wel zoals het voor ons het beste aanvoelt.

woensdag 29 juni 2016

Belgiƫ Antwerpen dag 1081

28u later en de sleutel ga in het slot van ons Moeke haar appartementje. Voelt als thuis komen ook al is ze er niet. 
"Mama hebben we hier verwarming" is 1 van de eerste vragen dat Fien me stelt. 

'Wat gaan jullie nu doen?' horen we regelmatig.
Onze toekomstplannen hebben we bij laag water in het zand geschreven. 
Er kan dus nog veel veranderen. 

Stop ik met bloggen...ja deze blog stop. Er is geen Nautilus meer. Binnen een paar weken nog wel eens een berichtje hoe het ons verga. Heel misschien kan ik het niet laten en start ik een nieuwe blog 'het jaar waar niemand over schrijft', wie weet.

Dank u aan iedereen die ons al die tijd is blijven volgen.
Dank u voor alle ondersteunende en lieve mails tijdens de voorbije jaren.
Het waren 3 fantastsiche jaren. 
Hebben onze droom geleefd, op naar de volgende.

Malaysia- Belgie 27-28 juni 2016







maandag 27 juni 2016

Malaysia Rebac Marina dag 1080

Seppe verstopt zich onder zijn dekentje " ik blijf op de Nautilus wonen" fluistert hij. " Mag ik bij je blijven wonen?" vraag ik voorzichtig. Fien stelt allerlei 3 jaar vragen, gaande van leukste momenten per jaar. Zo hartverwarmend hen met 2 hun leukste herinneringen te horen ophalen. 
Jaar 1, paardrijden in bikini op het strand van Nuku Hiva voor Fien. Voor Seppe, zeilen met zijn optimistje in CuraƧao. Jaar 2, voor alle 2 zwemmen met de walvissen en jaar 3 kamperen op het strand in Fiji met al hun vrienden en de orang-oetangs. Hebben het niet slecht gehad dat sta vast.
Seppe verstopt zich onder de tafel en Fien weigert nog te lachen. Laatste uurtje in Langkawi. Traantjes.

Malaysia Rebac Marina 26 juni 2016


zondag 26 juni 2016

Malaysia Rebac marina dag 1079

Elke kast en elk luik ga open. Vod er door. Zo starte het 4 jaar terug ook. Kenden helemaal niks van een boot en nog vele minder van zeilen. Was onze manier om kennis met haar te maken...nu nemen we afscheid. 23 836 nautische mijl verder. Wat voor mijlen! Ze heeft ons veilig door stormen gekregen, op de mooiste plaatsen laten komen, ze was onze thuis overal ter wereld. 
2u s nachts. Kom uit bed van de kou ( airco staat op). Luister naar de oerwoud geluiden. Onze laatste nacht aan boord. Seppe ligt bij ons, slaapt hij op zijn minst. Er gebeurd te veel in zijn wereld. Fien zegt trouwens al heel de week " I am in a bad mood". Ook dat ga ik missen het coconnetje van ons gezin. Het zo veel uren samen door brengen met onze spruiten. Stoppen omdat de centen op zijn natuurlijk maar toch ook omdat we vinden dat onze kinderen hun eigen vrienden kring moeten hebben. Ga het missen de vriend, vriendin van je kids zijn. Zou onze band blijven? Wat gaan ze doen in hun leven met wat ze gezien hebben? 1000de vragen fladderen door mijn overwerkte geest. 

Malaysia Rebac Marina dag 1078

Koffer open, koffer toe, weegschaal op, koffer open, koffer toe, weegschaal op,...
Dit houden we een paar uur vol. Ondertussen verstopt Seppe van alles in zijn handbagage. Het is niet simpel 3 jaar in 7 zakken proppen, maar 120 kilo. 
Gelukkig brengt het zwembad en de prachtige natuur wat afleiding.