woensdag 31 juli 2013

Camaret dag 19

Geduld, geduld en nog meer geduld. Gisteren avond zag het er naar uit dat we zaterdag middag gingen kunnen vertrekken richting Spanje maar deze middag is daar al geen sprake meer van. Van pure frustratie kruip ik in de wasserette ( ik heb ontdekt dat dat mij rust bezorgt, 30 min staren naar het  rond draaien van de was ) Hans slaagt weer aan het klussen, is zijn manier denk ik om niet verder gefrustreerd te geraken. Als ik zo terug lees wat ik net geschreven heb dan besef ik dat we onze frustraties wel op een zeer positieve manier gebruiken, we stinken niet meer en de Nautilus wordt alleen maar beter uitgerust.

dinsdag 30 juli 2013

Camaret dag 18

Storm, de water tank onder ons bed maakt een klotsend geluid. Wij liggen veilig in de haven van Camaret. Iedereen regen jassen aan en een wandeling naar de kliffen. Gaan zien hoe de golven breken. We ontdekken Stonehenge maar dan in Camaret en een ruine van een kasteeltje. Fien en Seppe hebben hun portie geschiedenis weer binnen. Bijna aan boord zegt Seppe " ik doe sevens mijn pyjama aan en kruip onder mijn dons" zijn manier om mee te delen dat hij dood op is. Als afsluiter een ijsje en dan samen een filmpje kijken aan boord. Ook van een storm kan je genieten. Oh ja en Fien, ja ons Fien die heeft haar eerste pukkel ( pukkeltje ) dat belooft.

maandag 29 juli 2013

Camaret dag 17

Als je op reis vertrekt vergeet je altijd wel iets en wat vergeten wij...een boodschappen karretje ( zo iets met wieltjes ). Klinkt als een futiliteit maar als je 20 min moet wandelen naar een supermarkt om eten voor 3 dagen te kopen voor 5, inclusief een watermeloen en aardappelen dan is het vergeten van zo een karretje geen futiliteit, ik kan het weten. Na mijn winkel avontuur geen wandeling meer voor mij maar plat op het strand en dat vinden de kleinsten onder ons natuurlijk geweldig.
Hans en Andre verdwijnen naar een boot winkel met een bank kaart op zak, dat belooft...

zondag 28 juli 2013

Camaret dag 16

" mama dit is precies het strand van curaçao alleen het water is veel kouder" Seppe heeft helemaal gelijk. Het water is azuur blauw en het strand hagel wit en dit is nog maar Frankrijk. Het waait behoorlijk, dat is op zich positief als het van uit de juiste richting komt. Zoals de wind nu blaast geraken we nergens. Erg vinden we dat niet,  deze morgen kwam de bakker aan huis (Andre heeft ons verwend)  en vonden we tijd voor een super lange wandeling en wat strand pret. 

zaterdag 27 juli 2013

Camaret dag 15

8 u wissel van de wacht, Hans er uit en ik er in...ik had alleen niet op Seppe gerekend, hij lag vastgekleefd aan zijn papa, veel te schattig om wakker te maken. Resultaat om 10u kwam Hans uit bed gedonderd samen met de kinderen, lekker uitgeslapen . Het leven is aan de slimme. Ik kruip de volgende keer ook bij de kinderen in de kamer, lekker warm bed en hopelijk vindt Hans ons dan ook schattig!
Ons laatste uurtje varen bestond uit een heel klein beetje les geven aan de kids. Als we een land verlaten tekenen we ( ik, Fien en Seppe ) de vlag van het land in een boek en daar rond de bijzondere herinneringen aan het land. Bij Fien staat er bijvoorbeeld naast de Engelse vlag een baby getekend met erbij " it's a boy" ( het nieuwe  prinsje van Engeland). Seppe tekende vooral de dieren van Engeland, een slang, een zwaan en krabben. Als dat allemaal op zijn blad staat vraagt hij heel serieus " en is het dan nu speeltijd?"
14u 45 leggen we de laatste tros vast in de haven van Camaret. We did it again! Nu willen we gaan wandelen in dit ontzettend mooie dorpje , of stadje , maar 1probleem . Seppe en Fien hadden volgens hen hun speeltijd uitgesteld tot na de aankomst.....ze zijn aan het vissen met een echte vishengel ( Ontzettend grote vissen zwemmen hier rond in de haven, Seppe sprong bijna van boord voor we vast lagen ) Binnen de 10 minuten hebben ze beet, dat weet heel Camaret nu!

Falmouth-Camaret dag 14

Onderweg naar Frankrijk. Fien merkte heel nuchter op "waarom varen we van Frankrijk naar Engeland om terug naar Frankrijk te varen?!?" Moeilijk om daar op te antwoorden. Fien voelde zich niet lekker worden ( zo gaat de Touristil er snel door ) en ook van de pilletjes voor de volwassenen is er 1tje minder ( ik mag geen namen noemen van de persoon in kwestie! ). Seppe is ondertussen slimmer, hij begint met te spelen onder de tafel binnen en eindigt op een kussen in de kuip voor een dut van 2uur. Om de tijd wat te doden spelen we " ik zie ik zie wat jij niet ziet " (snel uitgespeeld want is toch beperkt op het water en de vogels vliegen te snel om ze te gebruiken) en " de laatste letter van een woord is de begin letter van het volgende woord" ( gaat wat langer mee, ondertussen al een uurtje of 2). Hans kuste me wakker om 23u, tijd voor mijn wacht. Helemaal in zeilpak kom ik boven. Ben onmiddelijk klaar wakker, zo veel lichtjes van die mega reuze vrachtschepen en wij met onze ini mini boot varen daar in het donker tussen... Voel me net opgejaagd wild. Plots hoor ik de naam van onze boot zeggen op de marifoon. Zij zien ons ook. Wat is ais ( een systeem waar boten hun gegevens mee uitzenden en gegevens van andere kunnen ontvangen, kijk maar eens op www.marinetraffic.nl) een mooie uitvinding en o zo blij dat wij het ook hebben. Andre frist het begrijpen van de lichtjes even terug op ( alle boten hebben s nachts normaal specifieke verlichting) en dan komt er een rood flatgebouw op ons af... Nee het is de maan dat op komt. Prachtig !

donderdag 25 juli 2013

Falmouth dag 13

Falmouth heeft geen krabben meer...ze zitten allemaal in Seppe en Fien hun emmers. Dringend tijd om te vertrekken. Als we morgen vroeg in ons steegje op de I pad zien dat het weer het zelfde is gebleven dan gooien we de trossen los en gaan we richting Frankrijk, Camaret. Ongeveer 24 u varen. We zijn er helemaal klaar voor. De Nautilus zit vol water en diesel en heeft ook weer even als was draad gediend. 

woensdag 24 juli 2013

Falmouth dag 12

Strand, we zitten op het strand van Falmouth, met een trui en een lange broek. Fien met nieuwe nagellak aan haar teen nagels ( want mama met die oude nagellak kan ik niet meer naar het dorp) en wie nog? Seppe natuurlijk, 5 verschillende kleuren ( anders wilde hij niet naar het strand ). Moet kunnen, super fier is hij.  Daarnet wandelde we voorbij een hondje en heel de weg hebben we het over onze Soit ( onze hond) gehad en daar waren de tranen weer. Het zijn geen tranen van heimwee maar wel tranen van mensen en dieren die je mist. Je weet dat ze niet in dit leven passen, we zijn heel gelukkig en het is alles wat we er van verwacht hadden en nog veel meer dan dat, maar de emoties van het vertrek zijn nog niet helemaal geplaatst. De weerkaarten tonen geen verbetering ( als iedereen nu eens samen hard blaast draait de wind misschien! ).Wie weet steken we toch nog over naar Frankrijk om de oversteek van Biskaje met een dag te verkorten. 

dinsdag 23 juli 2013

Falmouth dag 11

Fien en Seppe hebben vandaag een hang bord gemaakt " ervaren duiker ". Willen we aan de zijkant van onze boot hangen om zo een centje bij te verdienen. Hans was niet akkoord ( veel te koud water ), toen kwam hij terug van de bootwinkel met een rekening van 100 euro... het water is ineens veel warmer! Het hang bord wordt morgen officieel gehuldigd.
We liggen nog steeds in Falmouth. Nooit verwacht dat ik zo veel interesse ging hebben in Hoge en Lage druk gebieden, om de 6u zitten we in een steegje met de I pad. Hopende op een fijn weerbeeld. Tot nu toe geen succes.

maandag 22 juli 2013

Falmouth dag 10

Wie denkt dat wij alle dagen lekker lang in bed liggen vergist zich, dan liggen we in een haven kunnen we om 5u30 uit bed want onze buurman wil om 6u vertrekken (we liggen naast een andere boot in plaats van rechtstreeks aan de steiger). Kom je aan dek zegt de buurman " wij gaan niet vertrekken te veel mist" ... Nu we toch wakker waren hebben we dan maar de boten gewisseld zodanig dat zij konden vertrekken vanaf dat de mist weg was en wij nog wat konden slapen en dat alles met de glimlach want we hebben allemaal vakantie. Vandaag was het een rust dag. Falmouth door kruist, een supermarkt gevonden en een lang beloofd ijsje gegeten. Seppe en Fien zien hun eerste filmpje aan boord sinds we vertrokken zijn en wij genieten van een beetje klussen, een beetje opruimen en een beetje relaxen in de kuip.

zondag 21 juli 2013

Falmouth dag 9

Ik zat klaar met de touristil toen onze bengels deze morgen uit hun kamer kropen. Het ontbijt voor Fien en Seppe bestaat uit cola en koek. Wijzelf drinken oploskoffie. "Wauw mama reuze golven, kijk papa we surfen". Ik ga opzoek naar de lange broeken en de zeiljassen worden van de kapstok gehaald. Iedereen geniet. Een paar uur later beginnen de kids van de situatie te profiteren " mama ik heb honger, geef je ons snel een koek anders worden we zee ziek" Hans spot een maanvis en 2 keer een vin van een maanvis volgens hem, volgens mij is het een orka! Bij aankomst een flesje gekraakt. We zijn er geraakt in Falmouth en hebben weer wat meer vertrouwen gekregen in de Nautilus.

zaterdag 20 juli 2013

Dartmouth dag 8

Prachtig is Dartmouth. Gisteren avond vaarden we de rivier op en het was muis stil aan boord ( misschien ook door het weinig slapen, nee echt adembenemend ). Vandaag gingen we genieten van het uitzicht en Dartmouth verkennen. Het is het uitzicht van de binnen kant van de boot geworden!!! Onze Navtex was stuk , het bleek de antenne te zijn ( nu zijn we 300 euro armer ) niet eten deze avond. Het volgende klusje op de lijst was...vanwaar komt dat beetje zout water onder de trap. We zijn nu 6 u verder en Hans zie mij nog altijd graag. Fien en Seppe zijn ondertussen bijna helemaal door hun voorraad strips heen en ook de inhoud van de knutsel kast slinkt aan een serieus tempo. Ikzelf heb hier een reuze grote wasmachine gevonden en mij daar mee zoet gehouden ( het is alleen maar voor de geur dat je wast heb ik ontdekt, echt proper krijg je je spullen niet).
Bij het binnen varen waren we het er allemaal over eens dat we gingen wachten op het juiste weer om de golf van Biskaje over te steken in Dartmouth. Na het betalen van ons havengeld wisten we dat we dat niet gingen rekken. Een mooring dan maar. " sorry sir there are no moorings available, the river is completly full". Morgen vroeg om 7u vertrek naar Falmouth en dan maar hopen dat er snel mooie weer aan komt. Zon hebben we, dat weet ik nu nog de juiste wind.

vrijdag 19 juli 2013

Swanage dag 7

Niets gaat zoals je plant!  Waarom blijven in Yarmouth als Engeland zo groot is. Naar Swanage dus en onderweg klussen. Stil werden we even toen we de baai binnen tufte, zo mooi. De Nautilus aan een mooring en wij snel met de bijboot aan wal voor een portie Fish and Chips en een fris biertje. " mama hoe vraag je in het Engels of iemand je vriendje wil zijn" , Seppe wilde zo graag mee krabben vangen met de andere kindjes dat een andere taal spreken ineens geen probleem meer is. Iedereen zag het wel zitten om hier nog een dagje langer te blijven en toen kwam de achtbaan, we gingen net niet overkop. Van links naar rechts en op en neer en niet zachtjes. Gewoon blijven staan was moeilijk. 3 u 's nachts "Piep Piep Piep" Hans, Andre en ik stormden uit bed... oeps ons anker alarm een beetje te scherp af gesteld, het werkt dat wel. 8 u deze morgen trossen los en richting Dartmouth. 9u30 donderen onze 2 bengels hun bed uit en in koor " waarom zijn wij aan het varen!!!". Geweldig toch, zij hebben netjes 12u geslapen natuurlijk hebben ze wel het plezier van de achtbaan gemist.
Ondertussen is er weer een Touristil verdwenen en is het pyjama dag voor Fien en Seppe. Ik denk dat hun maag wat moet wennen aan de zee deininge.

donderdag 18 juli 2013

Yarmouth dag 6

De les van gisteren...als je zeilt weet je nooit op voorhand waar je belandt. Geen natuurreservaat, niet ankeren, wel binnen gelopen in Yarmouth. Waarom? Veel te druk in Newtown en  zoet water in de voorste luiken. Niks ergs maar de vul leiding lekte, dus heel ons bed weer afgebroken. Fien en Seppe peddelde ondertussen met het bijbootje naar een strandje in de haven en waren uren zoet met schelpen zoeken. Toen ze terug gepeddeld kwamen dachten we even dat ze van een nudisten strand kwamen. Seppe zat in zijn blootje in de bij boot "Sorry mama dat ik 3 boxershorts heb vuil gemaakt vandaag maar ik kan er niet aan doen dat ik altijd in het water val"
Gisteren avond vaarde Hans mij met het bijbootje naar de douches, romantischer kan het niet worden. 
Klussen staat er nu op het programma en als er wat wind op komt vertrekken we deze avond naar Darmouth of misschien door naar Plymouth.

woensdag 17 juli 2013

Portsmouth dag 5

Gisteren avond zijn er bekende aangekomen in Portsmouth... de overburen van in de Roompot. Heel fijn om hen terug te zien. Zij gaan mee voor anker liggen deze avond hier in the Solent. Bijbootjes testen en wandelingetje maken in een natuurreservaat (met gesloten schoenen). De gekste verwachtingen hebben we er van. Hopelijk hebben we er vertrouwen genoeg in om De Nautilus even alleen achter te laten. Als ik nu dagen niets op deze blog zet dan is de Nautilus niet blijven liggen waar het moest en zitten wij gevangen in een natuurreservaat.

dinsdag 16 juli 2013

Dover-Portsmouth dag 3 en dag 4

We hebben de krijtrotsen beklommen. Volgens Seppe ging dat nooit niet lukken want voor zo een steile wand was hij veel te klein. Fien pufte zich een weg naar boven en ontdekte toen haar eerste echt wild dier van onze reis ...een adder. Geen slippers meer op een wandeling maar gesloten schoenen vanaf nu, als we al een slang (slangetje) zien in Engeland wil ik niet weten wat we nog allemaal gaan tegen komen.
Wat hebben we voor de rest gedaan. We zijn maar van Dover naar Portsmouth gevaren. Onze eerste keer 's nachts met de Nautilus op zee. Hij deed het fantastisch en wij ook. De kinderen hebben gewoon 12 u geslapen en de mama en papa elks 5u.  We hebben geen boten tot zinken gebracht en ook de boeien zijn blijven liggen waar ze lagen. We worden natuurlijk mateloos verwend met zo een prachtig weer en André aan boord. 
Dan kom je aan in een nieuwe haven en wat doe je eerst? Ik durf het bijna niet schrijven. We gaan op zoek naar internet. Echte internet hackers zijn we geworden. 
De was hangt ook aan de zee reling ondertussen. Gek om je ondergoed te zien wapperen in de haven maar alles went.

zondag 14 juli 2013

Dover dag 2

Engeland we zijn er. Deze morgen toen we Nieuwpoort buiten motorden waren er weer tranen. We moeten heel eerlijk vertellen dat gisteren avond mijn ouders ons als verrassing snel een knuffel zijn komen geven in Nieuwpoort. Zalig en deze morgen beseften we dat ze niet in Dover gingen staan.
Dover binnen varen was fantastisch. We genieten en Fien en Seppe doen het super. Seppe loopt van 's morgens tot 's avonds met zeilhandschoenen aan en vaart de haven binnen als of hij nooit anders heeft gedaan. Fien die loopt met haar MP3 speler over de stijger en schrijft haar eerste mail. Ik wilde nog de krijtrotsen gaan beklimmen maar vond geen kandidaten. We zijn dood op van de buitenlucht, de emoties en de vele info die op ons afkomt.

zaterdag 13 juli 2013

t'is gelukt dag 1

We liggen nu in ???? 
Nieuwpoort. Klinkt niet ver maar dat is het wel voor ons.  
We zijn weg geraakt. Het was heel intens. Iedereen dat ons heel dierbaar is was er voor een laatste knuffel. Aan de sluis stonden ze er allemaal terug en riepen we nog wat laatste woorden naar elkaar en toen was het zo ver zeilen hijsen en weg... onder begeleiding van 2 boten. Onze ouders en vrienden. Het afscheid van je ouders door een marifoon is onbeschrijfelijk. Seppe wilde nog iets zeggen tegen zijn Maya " dank u voor al het lekkere eten dat je voor mij maakte" en zo zei iedereen nog wat hij echt voelde. Eigenlijk zou je niet moeten vertrekken hé om zo iets te kunnen vertellen. 
De dag zelf was een prachtig begin, beetje weinig wind maar perfecte start want de eerste Touristil zit al in Fien haar buik.Dat belooft.
Wortelstomp met worst gegeten tijdens het varen en geen potten door de kombuis. Goed bezig dus.
Nu snel mijn bed in want morgen avond zitten we hopelijk in Engeland.

vrijdag 12 juli 2013

geen afscheid wel tot ziens

85 jaar is " Moeke" mijn grootmoeder. Ze is meer dan een grootmoeder, ze is mijn mama en mijn beste vriendin. Vandaag ben ik tot in Antwerpen gereden om samen met haar koffie te drinken zoals we elke week doen. Ik weet niet wanneer ik ze terug zie...tranen geraken dus echt niet op!!! Knap vind ik het van haar om het mij en mijn gezin te gunnen dat we vertrekken. Niet 1 keer heeft ze op ons gevoel gespeeld ze weet dat dit is wat we zo graag willen. Morgen komt ze niet waaien want afscheid nemen we niet, we zeggen tot snel. We hebben gelachen, geknuffeld, gehuild en vooral verteld hoe graag we elkaar zien. Heel dubbel allemaal maar toch ook mooi.
Misschien hebben jullie het al gezien maar er is een nieuwe pagina bij gekomen met de titel "Guests". Hier staan de mensen op die in de loop van ons verhaal mee zeilen. Gisteren avond is André bij ons aan boord gekomen. Hij gaat ons begeleiden de eerste 3 weken. Heel moedig van hem om samen met ons te willen vertrekken.

donderdag 11 juli 2013

Bom ontploft

Er is een bom ontploft...zowel emotioneel als materieel.
Voor het minste zijn er tranen en zowel Hans als ik zijn zenuwachtig. Je zou natuurlijk voor minder, je zet je navigatie nog eens aan en ineens werkt er niks meer. Blijven ademen en heel snel denken want zaterdag is heel dichtbij. Dan zet je heel de boel af en terug op en alles werkt weer. Voelen die computers dat wij zenuwachtig zijn ?!?
Fien en Seppe wisselen gemiddeld 4 keer per dag van kleren, ze vallen in het water of hebben het ineens koud of ze zitten met hun handen in het slib en dan hangt alles vol en ik, ik heb geen wasmachine meer, meer uitleg moet ik niet geven denk ik. Gelukkig liggen mijn ouders vlakbij en ondersteunen ze ons waar ze kunnen , volgens mij gaan zij echt blij zijn dat het zaterdag is.
De tijd vliegt en de to do list heb ik vandaag in de prullenbak gegooid. Het is niet allemaal gedaan zeker niet maar we hebben ons er bij neergelegd dat het nooit af zal zijn.

dinsdag 9 juli 2013

Gezellig druk

Het was gezellig druk vandaag bij ons aan boord. Ik vermoed dat ze hier in de haven toch een beetje blij gaan zijn dat we weg zijn. 8 kinderen liepen op de steiger met vis netjes en emmertjes en de kuip bevatte op een bepaald moment 11 volwassenen. Ondertussen klussen we verder en helpen zij die op dat moment aanwezig zijn bij borg gaten boren in het anker, mij in de mast trekken om een radar reflector te hangen en werden we voorzien van eten en drinken. Om de avond af te sluiten rijden we even naar Antwerpen en gaan we Epic zien in Metropolis ... en toen reden we voorbij de afslag Stabroek en zei onze jongste " ik mis mijn diertjes"

maandag 8 juli 2013

Frans

Frans dat verstaan wij niet zenne mama? Nu liggen de 2 damens uitgeteld in hetzelfde bed. Ik denk dat het dat is, het is niet om de wereld te zien het is voor the way of living dat we dit avontuur zo graag willen aan gaan. Seppe die super trots de motor van ons bijbootje start en dan een rondje vaart met ons bezoek en netjes aan legt aan De Nautilus. Dit is nog maar het begin en we genieten nu al heel intens het kan alleen maar beter worden. 

zondag 7 juli 2013

De laatste week

Wat doe je zo al die laatste week? We doen klusjes aan boord die uren in beslag nemen, we vinden toch nog extra bergruimte en gaan dan snel naar de winkel voor nog meer eten en drinken en we nemen veel afscheid. Fien gingen we gisteren op halen van paardenkamp, ze kon niet stoppen met huilen toen ze iedereen knuffelde voor de laatste keer. Heel trots zijn we op haar, ze heeft verdriet maar kijkt ook enorm uit naar deze reis, ze krijgt het voorlopig nog geplaatst.
Van onze thuishaven hebben we een wereldkaart gekregen (dan is iedereen zeker dat we weten waar we zijn) en een reuze vlag om te hijsen van de Roompot Marina ( de kinderen denken dat we die moeten hijsen in nood, dat ze ons sneller gaan vinden dan) en oh ja we hebben nog een kleine tattoo laten zetten.

vrijdag 5 juli 2013

13 juli 2013

13 juli 2013 rond 10 u gooien we de trossen los als ...het weer het toe laat. Voor de niet zeilers, dat wil niet zeggen dat we alleen vertrekken met zon maar dat de wind ons een beetje gunstig gezind moet zijn en we dus ook met regen onze veilige thuis haven verlaten. 
Ondertussen is er met elke doos minder aan boord een berg zenuwen in de plaats gekomen, de kast daarvoor heb ik nog niet gevonden!!! De zenuwen gieren door mijn lijf. Hans niet die blijft super rustig. Schrik staat gelukkig niet in zijn woordenboek.