vrijdag 28 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 231

Ochtend: de tuiger komt de verstaging checken...alles ziet er nog tip top uit. De man die de motor ging komen nazien verschijnt niet op de afspraak. Kunnen we ons in Europa niet inbeelden, hier de normaalste zaak van de wereld en wij passen ons gewoon aan. Zoals Hans gisteren zei "dit is een eiland waar je niet vies gezind kan rondlopen". Ze doen hier zelfs billen shake als ze de rekken van de supermarkt aanvullen.
Middag: Fien heeft alle dagen een andere bikini aan, sinds kort is ze de trotse eigenares van bikini's met vulling!!! Zon laat haar en nagels groeien maar ook borstjes groeien er van, ik ben het zeker. Een echt dametje is ze. Niet meer zo heel lang en ze wil haar tijd niet meer met ons door brengen, genieten is de boodschap!
Avond: gaan met zijn allen tapas eten in Willemstad. Een muziek bandje brengt er helemaal de sfeer in. Onze Seppe zit te shaken achter zijn bordje frietjes. Is dit het kindje dat 2 jaar terug niet sprak op school en niet deelnam aan activiteiten?!? De zon laat dus ook zelfvertrouwen groeien!

Curaçao Spaans water dag 230

Beestjes, allemaal beestjes! Het luik van de conserven gaat open, neem een soep blik en ..." Sierra Hotel India Tango" er kruipt iets op het blik, 2 mm groot en doorschijnend. Ze houden blijkbaar van de lijm waar het papiertje rond de conserven blikken mee is vast gekleefd. Gelukkig is er geen voeding dat we weg moeten gooien maar toch, prettig is anders. Alles wordt uit de luiken gehaald, de papiertjes er af en 1 voor 1 worden de blikjes in een emmer water met detol gesopt. Het zijn er maar 200 of zo. Een bus insecticide (uit voorzorg gekocht voor als we ooit een kakkerlak zouden zien rondwandelen in ons drijvend huis ) wordt bijna helemaal leeg gespoten en het werkt. Oef! Geen huisdieren meer aan boord van de Nautilus. Ondertussen gaan Fien en Seppe voor de laatste keer zeilen (1 van de weken verlaten we het Spaans water, wordt nog moeilijk) met een optimistje. Niet te geloven hoe vlot dat onze 2 mannen daar mee weg zijn, lijkt of ze nooit iets anders hebben gedaan. Bruno komt slapen. Ik lig al in bed, heel klein beetje jetlag. Hans geeft ze een klokje met de mededeling " 21u kruipen jullie in bed" en het werkt. Zo verantwoord dat ze heel soms al kunnen zijn ( paar dagen terug hadden ze niet beter gevonden dan de deuren van de motor ruimte open te doen en vanuit hun kamers waarheid, durven of doen te spelen eer dat Hans dit door had waren we al een paar uur verder!).

donderdag 27 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 229

Het bunkeren is gestart. Nonkel weet niet wat er gebeurd. 350 € geven we uit aan drank en geloof me meer non alcoholisch dan alcoholisch. Fanta, cola, sprite, tonic, spuitwater....in 2 keer wordt het naar de Nautilus gevaren. Fien mag ondertussen nog eens gaan paardrijden. Het is genieten om onze dochter zo gelukkig te zien. Stralen doet ze op haar paardjes en ze is het zeker nog niet verleerd. Seppe blijft ondertussen bij zijn 'tia Maggy', het gelukkigst maak je hem als hij helemaal alleen bij haar mag blijven. Hij is de kleinste, wordt dus een heel klein beetje verwend. 

dinsdag 25 februari 2014

België en... Curaçao dag 228

" trrrrrrrrrrrring", de wekker loopt af, koffer wegen ( nog net 800 gram onder maximum gewicht), Moeke knuffelen en samen met mijn ouders naar Schiphol. Papa en Maya wandelen mee de grote vertrek hal in. Traantjes, wel anders deze keer, klinkt misschien heel raar maar ik vlieg naar huis. De voorbije 4 dagen waren zalig maar thuis is de Nautilus, alhoewel ook niet juist, thuis is waar mijn gezin is en voor het moment is dat in Curaçao.
" krrrrrrrrr" het geluid van de klapperende tanden van mijn buurman in het vliegtuig. Bevriezen doen we, echt ijskoud. Snap er niks van, willen ze ons invriezen of zo?!?
30 minuten voor de geplande landingstijd sta ik buiten de vlieghaven ( nog nooit mee gemaakt! ) . Zon, kleuren en lachende mensen...zalig! Zet mij op mijn mega grote koffer en geniet van de warmte. Hans en de kids komen eraan. Al hun verhalen van paardrijden, golven, happy hour tot wat ze gegeten hebben krijg ik te horen. Afsluiter van de dag: zetten ons in de kuip met een biertje, ik ben thuis!

maandag 24 februari 2014

Curaçao - België dag 223-227

België: regen, grijze gebouwen, mensen die ergens hun glimlach en vriendelijkheid verloren zijn, papa die me staat op te wachten in Schiphol, sjaal, schoenen met een hakje, koude lucht in ademen, lekker eten, bijpraten met mijn ouders, Q-music op de radio, overal de stem van Hans horen  (mis hem harder dan ik ooit had gedacht), cadeautjes kopen, cadeautjes krijgen ( koffer zit prop vol), Alexander ( zoontje van Aileen en Marcus ) leren kennen, opstap met baby Charlotte, ontzettend veel knuffelen en heel intens genieten van het samen zijn met de Moeke. Kortom een heel geslaagde tijd. Alleen 1 heel gek fenomeen, als ik iemand terug zie beginnen ze vaak te huilen, rare uitwerking heb ik op mensen.
Curaçao: strand, happy hour, golven, paardrijden voor Fien, Burger king, pannenkoeken, zeilen, pizza eten, uren zwembad, spelen aan boord, klussen, winkelen, kapper, enz...Hans behaalt bijna een 10 op 10. 1 klein min puntje volgens Fien als het al laat is mag hij ze geen strips meer laten lezen, is onverantwoord volgens onze 10 jarige! 

woensdag 19 februari 2014

Curaçao en ...België dag 222

Sluit de deur van de Nautilus, kruip in het Nautilusje en slik toch even. Hebben een samsonite koffer bij...ik vlieg naar België, ga ' de Moeke' lastig vallen. Kwestie dat ze blijft onthouden hoe ik eruit zie. 
Het is de eerste keer tijdens deze reis dat ik alleen op stap ben. 7 maanden lang waren we een hecht geheel, elke dag met zijn 4 samen ( hebben we aan moeten wennen maar doen het zo terug ) en nu doorbreek ik het. Gek gevoel!
Kijk goed rond me, neem de geuren en de kleuren in mij op. Geniet van de warmte en de zon en heb meer kleren in mijn handbagage dan in mijn koffer (vrees dat ik bevries is als ik aankom in Schiphol). Ben 5 dagen weg, ben maar 4 dagen in België en breng bijna al mijn tijd bij Moeke door ( aan iedereen die ik niet bezocht heb, sorry daarvoor, zie jullie ook echt graag maar er is niemand die ik zo hard mis als mijn Moeke en ik vermoed zij mij ook).
Vlieg op 9 u de afstand waar wij 7 maanden over hebben gedaan.

Curaçao Spaans water dag 221

Trots!!! Blinken doen we alle 2 ( Hans en ik). Het is officieel, toch wel 2 gezinsleden kunnen zeilen, echte zeilen niet een beetje prutsen. Hans en ik, wij prutsen en geraken per toeval ver. Onze 2 bengels die kunnen pas zeilen! Fien en Seppe hebben vandaag voor het eerst gezeild in een optimist (piep klein zeilbootje). Dol enthousiast zijn ze aan hun les begonnen. Na 30 minuutjes zag ik 2 bootjes voorbij de Nautilus zoefen, Seppe vond zelfs de tijd om te zwaaien. "Ik kom volgende week terug, dat was kei leuk!" Seppe komt als eerste aan land. Fien volgt met "als je zo om slaagt en er dan in moet klimmen dat is super!"  Het komt helemaal goed bij ons nu, wij geraken de wereld rond met zo een experts aan boord.

dinsdag 18 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 220

Hans verdwijnt met een boodschappenlijstje naar de supermarkt. Komt uurtje later terug met heeeeeel veel lekkers, heeft zelfs hagelslag bij! Kinderen hebben school en ik zit met mijn hoofd in de luiken. Alles wordt nageteld: 7 kilo spaghetti, 35 liter water, 5 kilo rijst, 19 blikken soep, 20 kilo bloem enz... Als we hier vertrekken, wat nog niet direct is want veel te gezellig, dan moeten we helemaal gebunkerd zijn voor het volgende grote traject....de Pacific. De lijst van wat we allemaal moeten kopen is 2 A4tjes lang. Honger gaan we niet hebben de volgende maanden, een lege bankrekening na het bezoek aan de supermarkt dat wel. Hoor ik nu regen?!? Gewapend met de schuurborstel  ( een bikini had ik gelukkig al aan) ga ik het dek van de Nautilus te lijf. 20 minuten later volle zon en een propere boot. Onze 2 bengels brengen de namiddag door bij tante Maggy. " Ik heb warme chocomelk gedronken" vertelt Fien. Natuurlijk het is maar 27°c en geen 30°c, krijg je zin in een warme chocomelk!

maandag 17 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 219

Moeten ons verleggen, liggen buiten de ankerzone. Hadden we eerst niet door. Het Spaans water is zo ondiep op bepaalde plaatsen dat we gewoon blij waren dat we ons anker konden droppen zonder ergens vast te lopen. Ondertussen beseften we het een beetje dat we niet helemaal juist lagen. Surfers en zeilbootjes passeerden ons langst alle kanten. Tijd om te verhuizen. Het oude Nautilusje brengen we eerst nog naar de zeescouts, wij blij dat we er van af zijn en zij blij met de aan winst. Verleggen de Nautilus, varen toch wel 20 meter, laden nieuwe Nautilusje vol en tuffen naar de kant. Vandaag barbecueën we samen met nonkel en zijn gezinnetje. Als het hier zo verder ga pas ik binnenkort niet meer in mijn shorts.

zondag 16 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 218

Vrouwen bespreken de meest gekke dingen op de meest ongewone plaatsen. Hier op Curaçao ga je met 2 vrouwen in een reuze koffer ( suitcase dus niet de koffer van je auto) zitten. Zijn een handje gaan helpen bij vrienden van mijn nonkel om te verhuizen. Maken kennis met hele fijne mensen. Ze hebben een reuze grote koffer ( zo 1 waar je nu het vliegtuig niet meer mee op mag ), 2 dames proppen zich in de koffer, zetten zich nadien gemakkelijk en bespreken zo de meest uiteenlopende onderwerpen. Wat is het fijn om door zo een mensen omringd te zijn. Gek zijn doet echt niet pijn!
Vervolg van de dag ( durf het bijna niet schrijven ) zwembad, lekker eten en happy hour. Zonder de kinderen ( Bruno, Fien en Seppe), die mochten thuis blijven ( stenen huis niet aan boord ) en wonder boven wonder ze lagen in bed toen we terug kwamen. Zeer verantwoorden kinderen hebben wij!

zaterdag 15 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 217

Franse les. "Moet dat echt mama?" Seppe heeft er geen zin in. Toch probeer ik er 2u lang wat extra woordjes in te krijgen. Spaans ga vlotter de laatste dagen. Brengen een paar uur aan het zwembad door ( klinken nu als echte vakantiegangers), eten lekkere pasta en dan...dan gaan we naar de 'happy hour'! Lekker biertje drinken aan een strandbar met geweldige muziek. Zijn er zeker niet de enigste. Uitgaan met je kinderen er bij, het heeft wel iets. Fien oefent eerst wat danspasjes op het strand om dan 'billen shake' les te krijgen van tia Maggy. Gaan we nog spijt van krijgen! Ga naar toilet, sta te wachten op Fien, spreekt een jonge kerel mij aan " hey schoonheid ", draai me even om om te checken of het wel tegen mij is, schillen minstens15 jaar ( stomdronken natuurlijk anders had hij de rimpeltjes niet gemist). Fien komt uit het toilet op het moment dat hij zegt " 'k zou graag heel de nacht met je door brengen". Snel voel ik haar hand in mijn hand glijden, ze ziet Hans en zegt " ons mama mogen we niet meer alleen laten!"  Sindsdien lopen ik en Fien terug hand in hand, zalig.

vrijdag 14 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 216

25 knopen wind. Wilden de genua binnen doen bij de zeilmaker voor nazicht. Ik twijfel, met zo veel wind een zeil laten zakken maar is geen probleem volgens Hans, doen we wel even. Laten de immens grote lap stof vallen, Fien moet er met haar volle gewicht op gaan liggen anders blaast de boel zo over boord en dan moet heel dat gebeuren in een zak. Ooit is dat zeil bij ons aan boord gekomen in die zak! Maar hoe? "Jongens ik zal jullie eens leren hoe je een zeil moet opplooien" is het eerste dat de zeilmaker ons zegt. Rode kaken, alle 2. Na 20 minuutjes staan we buiten met onze genua netjes opgerold in de zak ( kan er zelfs een 2 de bij), een berg tips en een goed gekeurd genua.
Hans komt terug van de boot winkel met nieuwe schoten ( touwen om zeil uit te rollen) voor de genua...2 verschillende kleuren. " Leek me wel handig" deelt hij mee. Op de vraag wat daar dan zo handig aan was liep het even vast. "Bekijk het positief" zegt hij nog snel " hebben tenminste kleur op onze boot!". 

donderdag 13 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 215

Op de vraag wat we met school gingen doen als ze bleven slapen aan land zei Fien " oh Tante Maggy geeft ons wel Spaans les". 2 woorden hebben ze toegevoegd aan hun Spaanse woorden schat 'tia' en 'tio', tante en oom. Och we lopen school wel weer in en hoeveel kinderen kunnen zich in 5 talen verstaanbaar maken ?!? Van 's morgens tot 's avonds plonsen ze in het zwembad ( dat volgens Seppe kleiner is geworden ). Ik en Hans klussen aan de Nautilus in de voormiddag en 's namiddags gaan we shoppen voor de boot. Hebben nodig: bouten, batterijen, camping gaz, nieuwe propellor voor ons klein motortje, sim kaart ( ja ja hebben even een Curaçaos nummer) en brood. Komen thuis met een sim kaart en een brood, al de rest hebben we niet gevonden of was op bestelling en moet mee komen met een boot, duurt minstens een maand. Verwend in Europa maar ruilen willen we niet, zijn blij waar we nu zijn.

woensdag 12 februari 2014

Curaçao Spaans water dag 214

Gelukt eindelijk gelukt, een nieuw Nautilusje is een feit! Dolgelukkig zijn we. Wel gek zo niet meer moeten pompen als je vaart.
Het voelt zalig hier zijn. Worden rot verwend op elk vlak: lekker eten, uitgebreid kunnen douchen, kinderen die hebben wij niet meer die wonen bij mijn nonkel en natuurlijk de gezelligheid van het samen zijn met onze familie. Seppe zei gisteren " ik ben een beetje verliefd op Curaçao", eigenlijk zijn we hier alle 4 thuis. Staat een strand bar te koop, prachtige locatie....maar het mooiste stuk ligt na het Panama kanaal wordt er gezegd. Wordt moeilijk...nee serieus ons verhaal is nog niet rond we varen verder maar gaan nu even genieten van Curaçao en onze familie.

dinsdag 11 februari 2014

Carriacou naar Curaçao dag 213

Rekenen, rekenen dat doe je veel tijdens het zeilen. Alles is een vraagstuk. Nog 90 nm aan 5 knopen, hoe laat komen we dan aan? Redden we niet. Hopen op heel veel wind en anders zal het een bezoekje worden aan Bonaire! Er wordt gestemd aan boord, 5u motoren vinden we alle 4 maar niks toch tuffen we Bonaire voorbij. Op curaçao wonen wel hele bijzondere mensen voor ons, mijn nonkel en zijn gezinnetje. 4 jaar terug zijn ze hier komen wonen. Al 2 keer zijn we hen komen bezoeken met het vliegtuig, keek elke keer vol verlangen naar de zeilboten die ik zag varen en nu...nu varen we zelf met de Nautilus het Spaanse Water op. Soms is het echt niet te vatten dat wij dit doen.  Een rib komt ons tegemoet, nonkel zit aan het stuur, vergezeld van Maggy. Bruno ( hun zoon ) zeilt onze richting uit met zijn optimist. Niet te omschrijven hoe het voelt!

Carriacou naar Curaçao dag 212

Tijd om op te staan. 0u. Het doet al minder pijn wakker worden midden in de nacht. " Hebben een huisdier" vertelt Hans voor hij in zijn bed kruipt " een vogeltje, het zit bovenop onze bimini". Eet een appelsien, dan een paar koekjes, speel wat met de schoten, zet mij op het bankje aan het stuur om het windroosje te bestuderen ( wil eigenlijk met mijn gedachte de wind in de juiste richting duwen). Plots krijg ik het gevoel dat iemand mij aanstaart. Kijk naar rechts, 2 oogjes bestuderen mij en dan begint het te fladderen ( even ter verduidelijking, het is dus wel donker). Wil gillen, gelukkig zijn mijn hersenen snel genoeg met het doorgeven dat het een vogel is en kan iedereen rustig verder slapen.
Doen een nieuw trucje vandaag:  bomen de genua voor het eerst uit  ( je zet je voorste zeil vast met een paal zodanig dat het stopt met klapperen ). Hans had het al helemaal uitgedokterd toen we voor anker lagen en het werkt. Wat een rust. Geen lijnen die piepen, blokken dat kraken en een zeil dat klappert gewoon genieten van de bijna vlakke oceaan. Meer dan 5000 nm hebben we al gezeild en leren nog alle dagen bij!

Carriacou naar Curaçao dag 211

 "Vermoed dat de Atlantische oversteek normaal zo had moeten zijn" zegt Hans. 12 tot 19 knopen wind ( fijn briesje), 7 knopen snelheid ( ons hoor je niet klagen) en een leefbare deining. De dag bestaat uit lummelen, slapen en eten. Hans en Seppe proberen te vissen. Lig in bed en hoor "zoeeeeeeeeeeef" de visdraad rolt, wacht op " we hebben beeeeeeeeet!!!" maar het komt niet...onze duurste visaas hangt nu in de bek van... 'een haai' volgens de jongste.
Je moet er van houden, van de oceaan, om dit te doen. Het is een beetje een haat liefde verhouding. Het is hard, geen luxe als je zeilt maar het is en blijft prachtig. De zon die opkomt, de kinderen die enthousiast juichen bij elke vliegende vis die ze zien springen, hun gesprekjes volgen, de golven die breken, een zeil dat bol staat van de wind, ondergaande zon, opkomende maan, sterren hemel, .....

Carriacou naar Curaçao dag 210 vervolg

8u " good morning", Erwin ( hij bedient de bootlift ) staat naast de Nautilus. Dolgelukkig zijn we, gaan het water in. Hij heeft zich netjes aan de afspraak gehouden. Krijgt opslag dikke kus en knuffel van me. 2 uurtjes later liggen we waar een boot hoort te liggen...in het water. 12u trossen los. " Leuk zo vertrekken" zegt Fien met een zucht. Op de vraag wat ze er mee bedoelt zegt ze " het is prachtig weer" en gelijk heeft ze. Fijne wind, zalig zonnetje en golven die een gewone hoogte hebben ( niet de hoogte die je doet twijfelen of je hoogtevrees hebt). Kinderen gaan onmiddelijk in oversteek modus ( hangen en lummelen ), Hans doet een dutje en ik, ik geniet. Kijk naar de kinderen en eh wat zie ik daar achter hen in het water.... iets zwart en het spuit water! "Wat is dat?!?", het duurt even voor mijn hersennen de juiste woorden vinden, " slapende walvis, Cuuuuuuylits walvissen ( gedaan met dutten) !!!". " Moet het maar presteren, nog geen 3u aan het varen en gaan op 15 meter naast een slapende walvis. Waarom nu toch, wilde ze alleen maar ooit van heel ver zien!!!

maandag 10 februari 2014

Dag 213

Omstreeks 15u onze tijd kreeg ik het volgende bericht van de Nautilus:
positie 12°03'N 68°05W.
We zien Bonaire en twijfelen om er te stoppen. Er is kans dat we met schemering aankomen in Curaçao.

Dus ik antwoordde om 17u20: Bonaire... :-D toch gestopt zeker?
(Wie droomt daar nu niet van dezer dagen?)

Maar het antwoord was om 17u23: neen, doorgevaren, beetje motor bijgezet. We hadden gestemd.

Dus ik hoop dat ze nu in Curaçao zijn, veilig en wel.

22u onze tijd: ik zie op Marine traffic dat ze zijn aangekomen! Oef ;-)

Het volgende bericht zal weer van Katrien zelf zijn!
groetjes, Kathelijne

zondag 9 februari 2014

Dag 212

Positie 12°24'N 66°03'W
Oceaan bijna een spiegel.
Prachtig weer, weinig wind.
Nog 170 nm


zaterdag 8 februari 2014

Dag 211

Een smsje om 16u onze tijd:
Pos 12°47'N 63°57'W alles ok, mooi weer, goeie wind.
Geen piraten, wel slapende walvissen! 


vrijdag 7 februari 2014

Carriacou naar Curaçao dag 210

Kan niet slapen...vertrekken binnen een aantal uurtjes richting Curaçao en liggen nu nog op land. Als dat maar goed komt...Deze keer een extra dimensie, geen prettige, piraterij! Varen in de buurt van Venezuela, is niet 100% veilig ( waar wel maar hier net iets extremer). Gaan geen risico's nemen: varen op 100 nm van de kust van Venezuela  ( is een behoorlijke afstand), Ais staat af ( willen deze keer niet gezien worden ) en slapen in de kuip. De 'wat doen we als we vermoeden gevolgd te worden' zijn uitvoerig besproken met andere zeilers en met elkaar ( deze keer zonder de kinderen erbij ). Stel dat, dan gaan we onmiddellijk dieper de oceaan op ( wij als zeilboot kunnen dagen na elkaar een oceaan over steken, bij hen geraakt de diesel wel eens op), gaat de navigatie verlichting uit en verwittigen we het noodcentrum met de satelliet telefoon. Verwachten geen problemen maar proberen toch voorbereid te zijn in zoverre dat je je op zo iets kan voorbereiden natuurlijk.

donderdag 6 februari 2014

Carriacou Tyrell bay dag 209

Fien wie is dat? Fien en Floor zijn onafscheidelijk, ze genieten intens van de dingen die grote meisjes en (soms kleine meisjes) samen doen. De laatste verf is nu aan het drogen en er zit een nieuwe valve in ( gaten in de boot kan je afsluiten en dat doe je met een valve ). Klaar om morgen te water te gaan. Alleen afwachten of dat laatste wel ga lukken. Feestdag morgen en we zijn in de Caraiben. Ter verduidelijking: heb vandaag 2 uur kunnen wachten ( letterlijk zat bij haar aan de bureau) op ons factuur, de dame in kwestie moest hele dringende zaken bespreken met de barman, toen met de poetshulp en dan met tuinman. Op de vraag of ik later moest terug komen antwoorden ze steeds van nee " it is almost finished". Toen was het 16u, plots ging alles in een versneld tempo met de volgende zin: "You have to hurry up, I have finished working". Mij stoort de easy way of living absoluut niet maar nu moest ik mij haasten...had ze haar toch even mispakt, op die 2u had ik mij helemaal aan haar tempo aangepast, 30 minuutjes later ( valt nog mee hé) had ik alles netjes nageteld, mijn Visa gevonden en was ik de trap in slakken gang af geraakt.

woensdag 5 februari 2014

Carriacou Tyrell bay dag 208

Kan wel huilen, nee fout, ik doe het dan ook. Hebben verf te kort en je neemt de volgende pot nier zo maar van het schap hier. Wil je verf bij dan komt de pot mee met de ferry en de ferry komt maar 1 keer per dag. Morgen middag is de pot verf hier en dan heb je nog een droogtijd van...12u. Wat maakt mij dan zo ongelukkig? Kunnen morgen niet het water in en overmorgen is het de Nationale feestdag, 40 jaar onafhankelijkheid. Is echt balen. Mis de deining en de rust van het water. "Hallo!!!" Lydia, Joost en Floor staan naast de Nautilus. "Kunnen we jullie een handje helpen?" vragen ze. Ze bezorgen ons een ontzettend gezellige avond en we kruipen super voldaan en relaxed ons bedje in met een klein monster tussen ons in (zijn zus slaapt bij Floor dus hij ( Seppe) mag bij mama en papa slapen; nieuwe regels ontstaan hier snel).

dinsdag 4 februari 2014

Carriacou Tyrell bay dag 207

"Bewegen wij nu" vraag ik aan Hans. Slapen voor het eerst sinds 206 dagen aan land. In ons eigen bedje maar toch. Vind er maar niks aan, ben beetje land ziek. Het lijkt alsof de Nautilus van links naar rechts zwiert. 7 maand terug had ik nooit verwacht ooit gerust te slapen als we voor anker lagen, 7 maand later kruip ik 's nachts uit bed om de zee te kunnen horen/ruiken/zien. Bestudeer midden in de nacht het weer en de te varen route voor onze volgende trip. De volgende 450 nm komen er aan, 4 dagen varen. Hoop in stilte op een saaie overtocht, mag wel eens voor de verandering. Fien en Seppe vinden het helemaal geweldig aan land liggen. Met een centje op zak verdwijnen ze met de maaltafels en de Franse woordjes naar de bar van de marina. Ook het stoepkrijt gaat mee in hun rugzak. Wat een aanpassingsvermogen hebben die 2!

maandag 3 februari 2014

Carriacou Tyrell bay dag 206

"Nautilusje voor Nautilus" Hans zit aan land en ik aan boord, marifoon kanaal wordt even gebruikt zoals een gsm met 1 verschil...heel de haven kan mee luisteren ( hoop in stilte dat ze geen Nederlands verstaan). Het onderwerp van de dag, wel of niet uit het water gaan. Ok gaan er uit. Verf is besteld, vandaag schuren en afsoppen en morgen verven. Seppe en Fien kijken van een afstand toe. " Can I take them with me to the beach?" vraagt Claire van Ocean Rainbow. 2 dol gelukkige kinderen en wij kunnen onbezorgd schuren. Blauw, van kop tot teen. Iedereen dat ons voorbij loopt begint spontaan te lachen. Het is eigenlijk gewoon leuk samen werken in zo een omgeving. Lekker warme temperatuur en bij over verhitting een duikje in de zee.

Carriacou Tyrell bay dag 205

Wat hoor ik daar? Aurora haalt hun anker op, spurt mijn bed uit, zwaaien voor de hoeveelste keer vrienden uit?!? Maarten en Monique komen op de koffie, volgende afspraak is niet op het water (alhoewel je weet maar nooit). Het wordt misschien saai om te lezen maar het moment dat ook zij de baai uit varen vloeit er weer heel wat extra water in de oceaan. " Echt mama we gaan nog een hele leuke tijd hebben" Fien legt haar handjes troostend om mij heen. Blij dat die 2 bengels van ons zo achter dit avontuur staan.
Gaan internetten, hebben hier ontzettend goed internet aan de wal. Moet je van profiteren. " Waar zijn Fien en Seppe?" draai me om en zie ze in het water spelen met zijn 6en. Spaans en Engels is deze keer de voertaal. Profiteren er van om uitgebreid te skypen en ons nog wat verder te verdiepen in verf, batterijen en bijbootjes. Ook de andere ouders blijven wat langer hangen en ja de volgende strand afspraak is een feit. "Het was een leuke dag!" deelt onze jongste mee in zijn bedje mee. 

zaterdag 1 februari 2014

Carriacou Tyrell bay dag 204

Starten de motor " wij gaan toch niet varen hé !!!" zeggen er 2 kinder stemmetjes. Ze houden er wel van om even ergens wat langer te liggen. Nee varen gaan we niet doen, we twijfelen zelfs om de Nautilus hier even uit het water te halen....nieuw laagje verf er op. Allemaal geen simpele keuzes, geld gaat vlot buiten op deze manier maar het is ons huis en we vragen er veel van, dus moeten we er zorg voor dragen. Gaan borrelen bij Frans en Marleen ( Aurora ) samen met Maarten en Monique (Amideau).  Seppe trekt zijn mooiste polo aan om op de borrel te gaan, zijn broek vergeet hij, heel fier stapt hij aan boord in zijn beste shirt en boxershort. Moet kunnen en zoals wij nu leven kan er veel. Morgen zwaaien we hen alle 4 uit. Ook zij gaan de andere kant uit. Blijft raar...dag zeggen ( zeg bewust geen afscheid, wie weet waar komen we elkaar nog tegen ). Zo genoten van hun gezelschap, zo een eerlijke vriendschappen, geen poespas, gewoon jezelf zijn. Zalig!

Carriacou Tyrell bay dag 203

"Krak, sjjjjjj,trrrr" ... klinkt als geënterd worden alleen door wie?!?  Mijn stoere man spurt naar buiten en beseft nog net op tijd dat hij bijna in zijn nakie aan dek staat. Een plaatselijke visser is helemaal over zijn toeren: " you dropt you anchor on my fishing box!" Hans legt met hand en tand uit dat de wind ons over zijn fuik heeft geblazen en dat ons anker ergens 20 meter verder ligt. De fuik wordt boven gehaald ( de vierkante box gemaakt van kippengaas en houten plankjes schuurt tegen onze romp ) en " there are no fish in it, where are my fish!"  ja hallo wij zijn echt geen vissen er uit gaan halen deze nacht.
Kinderen doen school, ouders verdiepen zich in de batterij wereld ( ja onze elctricteitscentrale is het aan het begeven ) en Hans gaat aan wal een nieuwe dinghy bestellen. Op heel Grenada geen dinghy te vinden maar de volgende beach Bbq is wel geregeld. Ook belangrijk! 
Amido, White Spirit, Ocean Rainbow en wij de Nautilus bende staan rond 17u op het strand met een biertje en een glaasje wijn te genieten van de ondergaande zon, een vuurtje en elkaars gezelschap. In La Gomera waaide zij ons uit en hoopte we ooit samen een glaasje te drinken op een wit strand met palmbomen en het is zover, hier staan we dan! Het valt niet uit te leggen wat er zo leuk aan is om al je eten en drinken inclusief borden en bestek naar strand te zeulen, vuur te stoken met sprokkelhout ( kleren stinken ontzettend en wat is nu weer een wasmachine?), overal zand te hebben inclusief tussen je eten...het is gewoon onbetaalbaar!