donderdag 24 juli 2014

Tahiti dag 375

" Zou liefst van al nu vertrekken" is de eerste zin dat in me opkomt als ik mijn ogen open doe. Waarom? Honden blaffen je in slaap 's avond en 100de hanen kraaien je wakker 's morgens op een heel onmenselijk uur. Daar komt bij dat we hier echt met heel veel maar dan ook heel veel boten bij elkaar liggen, is niet erg ik hou van mensen, maar dit is misschien net te veel. Liggen bijna in rijtjes voor anker, horen de buurman snurken! Ok er zwemmen hier schildpadden en het is echt niet lelijk ( zicht op Moorea) maar wij zijn pareltjes gewoon, beetje verwend. Ondertussen hebben we een to do lijst die eindeloos is. Beseffen dat we dat niet geklaard krijgen op 7 dagen en is frustrerend maar gaan met die banaan. Gasflessen worden gevuld, carrefour wordt voor de 2de dag op rij geplunderd ( weer de basis bunkeren voor de volgende 3 maand), de was wordt in de waston gestoken, de helft van de foto's staan op de blog en dan dan krijgen we een mailtje dat er vandaag afscheid is genomen van een fantatstische man en vriend, doet pijn!