zondag 3 augustus 2014

Tahiti dag 386

" Mama, zou jij altijd op een boot willen wonen?" vraagt onze meid deze morgen. Moet bekennen dat het antwoord negatief is. Voor te reizen vind ik het geweldig maar voor eeuwig en altijd...terug een wasmachine en oh zo een ijskast dat je open trekt en waar alles netjes op een rij staat ( hebben nu een koffer waar je in moet graven en dat wat je zoekt ligt 100% zeker helemaal onderaan), geen kussen meer moeten verleggen om chocopot nummer 2 te nemen enz...Fien haar oplossing, als we hier blijven wonen moet je niet meer bunkeren! " Gek hoe snel je je ergens thuis kan voelen!" Zucht ze wat later. Zit een leuk kereltje in het spel.
Het werk tempo zakt een beetje, gaan toch wel 5 minuten zitten voor een boterhammetje. Ontdekken dat er een tuiger bij onze overburen aan het werk is. Toch maar eens aan hem vragen om naar onze genua te kijken. Geven hem de 3 stukjes die we in onze ankerbak vonden toen we Nuku Hiva binnen vaarden. Krijgen een hele uitleg wat we moeten doen als we het nieuwe stuk aan krijgen ( komt per postpakketje aan van uit Nederland en zit al van 28juli 's avonds in 't vliegtuig naar Tahiti, is volgens mij dus al 10 keer rond de wereld gevolgen! Zijn wel niet de enigste die hier aan het wachten zijn, sommige liggen hier al 4 weken). Kijken elkaar aan, kom laten zakken die genua, profiel los vijzen, trommel om hoog en...wonder boven wonder stukje nummer 4 zit er nog in. 5 minuten later, echt niet meer dan 5 minuten, en alles zit weer in elkaar. Gaan toch braaf op ons pakje wachten, stel u voor dat het er nog eens uitvalt en stukje nummer 4 er niet meer in zit! Kunnen dus wel de marina verlaten morgen. Tranen, "elke keer dat wij leuke kindjes leren kennen moeten we vertrekken! Ik wil echt heel graag 6 maand hier blijven" snikt ons Fien. Zagen ze daarstarks dan ook steppen met het hele leuke ventje. Ze had een bloem in haar haartjes gekregen van hem...wat is liefde toch mooi!