maandag 22 september 2014

Suwarrow - Tonga dag 519-526

Vertrek Suwarrow dag 519
Ons gezaag is verhoord, er is wind. Suwarrow vaart leeg, iedereen vertrekt, wij dus ook. Zoeft er nog een laatste keer een bij bootje door de lagune met vislijnen er achter. Jacob en Seppe gaan snel nog wat vissen. Komen met niks terug maar onze jongste heeft weer de tijd van zijn leven gehad en hij heeft een geheimpje: “ ik heb een colaatje gekregen van Jacob tijdens het vissen!” (nu behoort hij tot de grote mannen). Hans en Fien gaan uitklaren, ik ga zoals een wervelwind door de Nautilus en dan klinkt op kanaal 16  :“Hans can you help us with the anchor?”. Erie Spirit zijn anker zit behoorlijk vast, gaat hij maar ineens alle ankers af. Een duiker aan boord is toch geen overbodige luxe!
13u, anker komt los, het is zover, weer een prachtig stukje wereld dat we achter ons laten. 8 boten zeggen nog iets op ons Suwarrow kanaaltje en dan verdwijnen we stilletjes uit elkaars zicht.

Onderweg naar Tonga dag 520
Hoogtepunt van onze dag…een vissersboot ( die stil ligt) op aanvaringskoers. Roepen op om te vragen of we veilig achter langst kunnen passeren in verband met lijnen of netten, “Sorry only chinese, only chinese”. Onmogelijke opdracht dus.  2 minuten later “ Hello Nautilus, are you there?”. Oef ze hebben toch iemand aan boord die een andere taal spreekt dan Chinees. Kunnen zonder probleem achter langst vertelt de man, ze moeten nog starten met vissen. “I am so glad to talk with somebody, I am from the Cook Islands and already 3 months on board to watch them fishing but I do not speak Chinese it is lonely!” Kletsen nog een minuutje of 20 verder en dan vraagt de kapitein of wij geen stuk verse tonijn willen! Vissen vangen zelf, dat is voor niks nodig. Gisteren krijgen we een stuk Wahoe van Harry, vandaag vaart er een vissersboot langst die ons een vers stuk Tonijn aan biedt. Al die aasjes, al die vislijnen, dat is gewoon overbodig.
De zee is rustig, de wind ook alleen de temperatuur is nog hoog.
Tellen, uren zijn we aan het rekenen. Tonga kan je niet binnen varen op een zondag ( krijg je een zware boete, in Tonga op zondag  geen muziek, geen sport en zeker niet werken). Wij varen voorlopig nog in de tijdzone GMT -10 maar Tonga ligt in de tijdzone GMT +13. Voor ons is het nu maandagavond, in Tonga dinsdagavond. Verliezen dus een dag, springen ineens 23u verder. Leggen de datumgrens aan onze kinderen uit en Seppe roept “ Yeeeeeeeeeeeeees, ik verjaar niet binnen 12 dagen dan maar binnen 11!”. Hans en ik hadden er langer voor nodig om het te snappen!

Onderweg naar Tonga dag 521
De maan komt op, sterren verschuiven aan de hemel, oceaan heeft een rustige deining en onze 2 zeilen staan.
Weinig wind, halen nog 3 knopen. Weerkaarten worden binnen gehaald en beslissen definitief om niet zaterdag ( is voor ons vrijdag) aan te komen. Het weer blijft ons goed gezind de komende dagen dus een dag extra op zee is een haalbare kaart.
Kruip in bed, Seppe dicht tegen me aan en zucht“ mama, ik zou graag altijd op onze boot blijven wonen en af en toe gaan we dan eens met 4 naar België dag zeggen.” Op de vraag in welk land hij graag zou blijven met de boot en hoe we dan centjes moeten verdienen antwoordt hij : “ blijven zeilen natuurlijk van land naar land en dan hangen we zo een bordje en kan papa duiken onder andere boten, kunnen we eten kopen.” De vorige oversteek vond hij het nog kindermishandeling en ging hij vanaf nu met het vliegtuig! Val in slaap met een grote glimlach, het is toch fijn dat ons mannen genieten van dit leven.

Onderweg naar Tonga dag 522
Zoveel dagen na elkaar zacht weer, dat zijn wij niet gewoon. Weinig wind, soms maar 8 knopen maar geen druk. Komen netjes maandag morgen aan. Blijven heel de tijd de hemel afspeuren naar wolken is een 2de natuur geworden. Een squelsh zien passeren achter je is adembenemend alleen als hij over je komt is het wat minder! Besefte deze nacht dat het een gewoonte is geworden, dit leven. Las het dagboek van Anne Frank en realiseerde me terug dat we iets unieks doen, altijd dicht bij de natuur, bij elkaar en een immens gevoel van vrijheid. De laatste weken zit de oversteek van Tonga naar Nieuw Zeeland me niet zo lekker. Zo i zo krijg je 2 keer slecht weer tijdens je 10 daagse oversteek en de horror verhalen van boten die helemaal rond draaien worden niet 1 keer verteld maar 10talle keren. Vroeg me af of we nu echt geen simpelere route konden kiezen maar als je het dagboek leest van een meisje die 2 jaar lang opgesloten zit in een achterhuis en nooit meer van haar vrijheid heeft kunnen genieten, dan besef ik dat we gewoon alles uit het leven aan het halen zijn wat er in zit en tot nu toe hebben we ons al door elke oversteek netjes door gekregen zal ons nu ook wel weer lukken. Neem de pilots van Tonga erbij, verdiep me in de anker plaatsen en … zijn terug naar een stukje paradijs aan het varen, mijn angsten hebben terug de juiste proportie aan genomen.

Onderweg naar Tonga dag 523
Grootzeil hadden we al laten vallen gisteren avond toen een eerste klein squelsh over ons kwam. Deze morgen werd de genua tot een minimum gerold voor de volgende. Het mooie weer is gedaan. Deining blijft klein alleen de oceaan is wat onrustig door de wind. Varen halve wind en dan een beetje zee zorgt voor wat extra muziek in de Nautilus (inhoud van de kasten dat over en weer schuift). Er worden weer noedels gegeten aan boord.

Onderweg naar Tonga dag 524
0u, kom uit bed en baal er van. Is het geen piepend roer of muzikale kasten dan zijn het wel krakende vloerplanken. 18 tot 28 knopen wind, golven die langst de zijkant in beuken op de Nautilus en binnen is het een oven (regelmatig gaat er een golf over de Nautilus dus alle luiken toe). Klagen niet hebben al 100keer erger gehad alleen het comfort van de eerste 4 dagen is wat weg. Lezen 2 boeken per dag en proberen overdag slaap in te halen. Een zeil dat klappert daar kijk je eerst een half uur naar om dan toch maar recht te staan er iets aan te doen. Zouden we nu lui zijn of moe?!?

Onderweg naar Tonga dag 525
Poets binnen, Hans poetst buiten, wil zeggen… dat land niet meer ver af is! Alleen op onze genua varen we verder met een gemiddelde snelheid van 3 tot 4 knopen. De oceaan is bijna vlak. De temperatuur is gezakt naar een behaaglijke warmte overdag en s’ nacht lekker fris, zaaaaaaaaaaaaalig! De zon gaat onder, kleuren gaande van oranje naar roos vermengd met appelblauw zeegroen en paars. Voelen een beetje een gezonde spanning. Nieuwsgierig naar wat we morgen gaan zien. Eigenlijk…deze oversteek valt onder de categorie easy sailing!

Tonga dag 526
7u , “ we zien dus wel al heeeeeeeeeeeel lang land!” zegt de jongste. Ik en Fien lagen nog in bed, ga naar buiten met een tasje koffie en WAUW! Zo anders als wat we al gezien hebben. Hoge kliffen en ontzettend veel groen. We hebben het toch maar weer gedaan hé…tot Tonga gevaren! Varen naar Neiafu om in te klaren, lijkt een Noorse Fjord waar je door vaart ( niet dat ik al ooit een Noorse Fjord heb gezien maar in mijn verbeelding ziet het er zo uit!). Zien op de Ais 10talle zeilboten waaronder weer een hele hoop bekende. 2 de tasje koffie, genieten van het uitzicht en dan …”PSJJJJJJJJ” een mama bultrug en haar jong vlak voor onze boot. Mama bultrug komt eerst boven om te ademen en dan baby bultrug die de trip beëindigd met een klap van zijn staart ( zo een schattig staartje, deze keer slaan we niet in paniek)! Tonga bevalt ons nu al.
Koa ( onze Zwitserse vrienden) voorzien ons van een overheerlijk broodje tijdens onze 4u durende inklaringsprocedure! Gezondheid, douane, immigratie en Quarantaine komen 1 voor 1 aan boord, allemaal om ter vriendelijkst dat zeker. Vullen onze tanks bij met regenwater en om 14u worden we losgetrokken ( letterlijk met een dinghy) van de wal. Lagen aan lagerwal, 3 dik en was een hels karwei om ons er af te krijgen maar liggen nu netjes aan een gele mooring. Alle kleren zitten in de waston…tijd voor een biertje en een ijsje!