donderdag 8 oktober 2015

Solomons Rendova Harbour dag 817

Varen naar het dorp. Willen uit de dinghy springen, " oh jongens let op waar jullie je voeten zet" verwittig ik nog snel. In het ondiepe water ligt het ene na het andere geopende blikje sommige verroest, lijken te wachten tot je er in zou stappen. 
Kindjes komen van overal afgerend, veel zonder kleren en vaak als ze kleren aan hebben hangen ze nog rond hun lijvekes met een aantal draadjes. Snotebellen, schimmel ( fungus) verspreidt over heel hun lichaam en open wonden is zowat standaard bij elk kind en de Amerikaan heeft hier niet alleen oorlogske gespeeld...duidelijk ook kindjes gemaakt aan de stijle haartjes of blonde kroeselkopjes te zien (JF Kennedy, ja ja de voormalige president van Amerika zat hier gestationeerd met zijn boot de PT 109).
Edwuard leidt ons rond, natuurlijk bezoeken we eerst de kerk. Wil niemand tegen de borst stoten en vind geloven echt niet verkeed maar kinderen die er zo bij lopen en dan een kerk die een gegoten betonnetje heeft, prachtige houten bankjes en mooie hout afwerking dat is net een brug te ver. Bij binnen komst staat er een potje met schelpjes. Als de mis begint ( 2 keer per dag) moet je er een schelpje uit nemen en in een schaal gooien zo houden ze de tel bij van het aantal kerkgangers. Slik even mijn persoonlijke mening in hier. Wandelen naar de bron waar ze hun drinkwater uit halen, zichzelf in wassen en ook hun kleren. Worden gevolgd door een horde kinderen. Naast de bron zit er juist eentje op zijn hukjes zijn behoefte te doen. " If you want some water?" zegt Edwuard. Heel lief maar toch niet. Overal afval, lege zakjes van chips, koekjes en kapotte teen sleffers. Jongeren zitten in hutjes muziek te luisteren en als ze lachen krijg ik koude rillingen van al dat rood in hun mond. De bloemen in de tuintjes zijn dan weer prachtig. 
Hun enigste inkomsten is het verkoop van copra ( gedroogde cocosnoot). 0,25€ cent voor 1 kilo krijgen ze. Vroeger zat hier een logging company ( sorry mijn vlaams laat het even afweten, een hout kap firma) maar die is weg. Alcohol is verboden in dit dorp en de kerk houdt al de rest in bedwang.
Met een dubbel gevoel komen we aan boord. Als de chief van het dorp met een zak kapotte schelpen afkomt er 50 solomon $ voor vraagt terwijl we duidelijk hebben gesteld dat we graag ruilen voor fruit en groenten hebben we het laagtepunt van deze ankerplaats bereikt. Hans geeft hem nog een vislijn mee maar dat is niet genoeg want vishaken staan ook op zijn verlanglijstje " other yachts support me" zegt hij nog met een zucht. De vorige 2 bezoekers waren cruiseboten! Dit is ook de Solomons.