maandag 16 november 2015

Png Ninigo Logan Island dag 847

Dolfijnen springen rond onze boot. Een oranje sikkel,  janneke maan, verschijnt stillejes aan de hemel. Geen rimpeltje op de oceaan en duizende kleine lichtjes. Perfect het is gewoon perfect.
7u en we naderen de pas. Onze laatste. Denk terug aan onze eerste pas die we ooit door zeilden. Tahanea, samen met de Jakker. Wat waren we zenuwachtig. Nu zijn diezelfde kriebels er nog steeds alleen iets bewuster van ons kunnen en vooral van onze beperkingen. Klein motorbootje komt op ons af, vaart langst achter en een kerel spring aan boord. Op noonsite ( site waar zeilers hun reiservaringen op zetten voor andere zeilers) hadden we negatieve commentaar gelezen van 1 persoon hier genaamd Solomon ( opdringerig, ongevraagd aan boord komen en stelen). 2 keer raden hoe de kerel heet die zo maar bij ons aan boord komt...Solomon natuurlijk! Beleefd maar kordaat zegt Hans terwijl we een pas door aan het navigeren zijn " this is my house if you want to enter my house you have to ask". " ok, thank you" zegt hij en maakt zich klaar om van het zwemplatvorm in de kuip te kruipen. Snel maakt Hans duidelijk dat hij nu van boord moet en dat als we voor anker liggen hij meer dan welkom is om kennis te komen maken met ons. Even twijfelen we, toch de andere pas ( Ninigo is een atol met 3 passen en verschillende eilandjes die in verbinding staan door het rif). Hebben zo veel positieve dingen gehoord van Logan Island. Gaan we ons nu laten kennen door 1ne vervelende man?!? Een kano komt onze richting uit. Mensen peddelen alsof hun leven er van afhangt. Blijken Oscar en zijn zus Nellie te zijn. "Als jullie ons slepen dan wijzen wij jullie de weg door de pas" zegt hij. Moet nog even bekomen van de bestorming van Solomon maar eens de pas door besef ik dat Oscar een heel ander type man is. 
Ons anker valt op weer een adembenemende plaats. Kan het niet omschrijven. Liggen beschut achter een rif met rondom ons piep kleine eilandjes met witte zandstranden en palmbomen. In de lagoon zie je zeilkano's van het ene eiland naar het andere varen. Het is een droom. Hans kuist de MahiMahi die hij voor de pas gevangen heeft. Oscar en Nellie zitten bij ons in de kuip. Genieten van hun aangename persoonlijkheid. Excuseer me omdat ik eerst zo afstandelijk reageerde. " I was a bit impressed by Solomon that entered our boat"." Please do not be afraid of him, do not sail away, you need to be carefull with him, he has no respect and steels but every body else on the island is really nice" zucht Oscar. Geloven hem. Rest van de dag komt het bezoek aan en af. Connie en Michael met dochtertje Mares, meester Justin en Danny, Rellen en zoontje Eric. 16u en we eten kreeft voor de middag ( decadent ik weet het). Dan volgende ronde bezoekers. Namen ontgaan me wordt te veel. Maar weet je hoe stik kapot we ook zijn, we genieten intens. Leren: dat 1 van hun lievelingsgerechten schilpad is, dat China hier een viskwekerij had maar niet meer betaalden nadat ze tonnen vis hebben buiten gehaald uit deze atol, dat ze heel veel beetle nuts en tabak moeten mee nemen om over een toekomstig huwelijk te onderhandelen en dan als er een akkoord is er veel geld moet betaald worden voor de bruid " is like buying a house" zegt Rellen. Hans had dus te weinig centen moet het met een soldeke doen.
Hier kauwen ze beetle nuts met lime en mosterd...hoe verder we reizen hoe erger de combinaties worden. Oh ja en dit is een land waar Polygamie normaal is " maar ja" zucht Rellen " de kerk verbiedt het, we moeten monogaam zijn nu en och, geld hebben we ook niet meer voor meer vrouwen". Die kerk toch!