zondag 6 december 2015

Indonesië Pulau Wayag dag 871-874

IndonesiëPulauWayag dag 874
Slaap 12u. De geur van koffie verleidt me om uit bed te kruipen. Probeer een volgende ankerplaats te zoeken maar geef snel op. Het is hier zo rustig liggen, zo beschermd alleen de muggen beten zijn niet meer te tellen, maar bon. Voor het eerst sinds maanden moeten we niet verder. Hebben alle tijd van de wereld. Snorkelen, duiken, zwemmen, lezen en eten. Dat is het ongeveer. Oh ja, Hans checkt de verstagingen en sluitingen in de mast dus net geen volle 24u vakantie.

IndonesiëPulauWayag dag 873
Racen met ons Nautilusje tussen de eilandjes door. De natuur is prachtig maar de hitte is bijna ondragelijk. Als we een persoonlijk temperatuur metertje zouden hebben zou dat van mij doorslaan naar rood, oververhit. Lijf wil niet meer meewerken. Wil zelfs geen biertje als de zon aan het zakken is. Ga grondig mis.

IndonesiëPulauWayag dag 872
"Please Katrien, joinusfor a dive" smeekt Gustav over de VHF. Fien grijpt snel mijn duik pak , duwt het in mijn handen en zegt " wij doen wel alleen school ".
Moet bekennen dat mijn duik kunsten fel afgezwakt zijn. Ben dan ook verwend met Hans. Vertrouw hem blindelings met als resultaat dat ik al goed moet na denken hoe ik een fles moet optoppen. De andere kant is, ik dompel mij onder en van de eerste second tot de laatste is het pure ontspanning(voor mij). De kleuren van het zacht koraal laten me duizelen, glimlachen moet ik van al de vissen die onderste boven hangen in grotten en verbaasd bestudeer ik anemonen en hard koraal dat ik nog nooit gezien heb. Regelmatig voel ik Hans zijn hand in het mijne glijden. Enigste manier om me verder te krijgen. Heerlijk moet ik zelfs niet meer opletten waar ik palm en echt hier weet je niet waar eerst kijken.
3u later stappen we terug aan boord van de Nautilus. Hoorden de muziek al van ver door de baai galmen. " School ging kweet niet hoe goed en zo rustig aan boord nu jullie er niet waren!" is de commentaar . Iedereen tevreden dus.

Indonesië Pulau Wayag dag 871
1 wandeling is er hier. Eigenlijk onterecht de naam wandeling. Normaal zou je met een helm, een klimharnas, bergschoenen en touwen naar boven gaan. Nu .op flipflops natuurlijk. In beekjes loopt het zweet langst ons lichaam. Maar. het uitzicht boven is spectaculair. De kleuren van het water, de kleine eilandjes en hun inhammen, alleen onze Seppe zijn oververhitte kleur ( donkerrood) is niet zo een toppertje.