zaterdag 30 januari 2016

Indonesie Flores Riung dag 931

Na 40u op zee binnen de 3u binnen lopen waar je vertrokken bent is een bijzonder gevoel. Denk dat de term frustratie nu juist is en ook opluchting. Er zijn in mijn hoofd 2 opties: over land reizen om onze visas te verlengen en ons paps op te halen of de Nautilus vol olie bussen duwen ( zijn er maar 10 van 5 liter dat we nodig hebben) en wachten tot er geen wind meer is en om de 5u olie verversen. Ben geen drama queen, nooit geweest maar hou er wel van om realistisch de mogelijkheden te bespreken. Voor Hans is er maar 1 weg varen naar Labuanbajo al de rest is doemdenken ( snap wat hem dwars zit de Nautilus alleen achter laten voor 7 dagen ( diefstal of slecht weer) mag er niet te diep over nadenken). Als ik zeg: "ruik diesel geur in de uitlaat gassen sinds gisteren " is het antwoord "zal wel is een diesel motor!". Natuurlijk 2 dagen op zee met gemiddeld 4u onderbroken slaap per dag werkt niet bevorderlijk voor beide partijen. De peilstok komt te voorschijn...zijn uitgepraat ( onze olie heeft duidelijk weer baby's gekregen). Hans kruipt in bed en ik mail naar immigratie om te checken hoe we het verlengen van onze visas kunnen regelen. Niet verkeerd begrijpen zou veel koppels in een situatie als de onze willen steken en dan zien hoe het loopt. Zijn Ying en yang soms wat meer ying dan weer wat meer yang.
4u later wandelen we lachend door het dorp. Eerste stop ons favoriete eettentje, 2 de stop de markt ( niet om te winkelen maar om te socializen in het Indonesisch natuurlijk). Binnen de minuut staat een half dorp rond ons. De oplossingen worden langst alle kanten aan gereikt. Met de bus naar Labuanbaju of Alex wil ons wel brengen met zijn boot, maar 8u varen. Seppe vraagt gelijk aan zijn zus " oh moeten we dan rugzakskes mee en gaan we dan op hotel slapen? Kei plezant!". Door mijn vermoeide hersenen zweeft de volgende zin 'er ligt hier niet 1 bootje waar ik de zee me op zou gaan!'. Hun motortjes klinken als grasmachines en vallen stil om de 5 minuten. Hans vraagt gelijk of hij de Nautilus niet wil slepen. Beginnen bij het begin we hebben diesel nodig. Haal je hier met een brommerke. In de gieten de regen met 2 bussen tussen Alex zijn benen en in Hans zijn handen 2 rijden ze 4 keer over en weer. Eind resultaat: 187 liter diesel staat weer netjes aan dek. Gek gezin zijn wij. Geen tranen, geen gesakker, geen down gevoel gewoon er voor gaan. Klaar voor een volgende ronde avontuur.